หายหน้าหายตาไปนานน ... ยังดีที่มีพี่ก้อยช่วยอัพให้บ้าง
ก็ทำงานแหละค่ะ ... เมคมันนี่่ สุดๆ
วีซ่าก็กำลังจะหมดในเร็ววันนี้แล้วด้วย
มาอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่ออีกแล้วววว...
อยากอยู่ที่นี่อีกซักพัก...เพราะกลับไปเมืองไทยตอนนี้ก็ไม่รู้จะหางานดีๆ ได้รึเปล่า...
ถึงงานที่ทำอยู่ตอนนี้จะเหนื่อยหน่อย แต่ก็โอเคนะ
ใช้ชีวิตหยั่งกะพวกกะเหรี่ยง ... พวกแรงงานต่างด้าว
แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นอดทนไม่ได้ ... ใครมาว่านักเรียนนอกสบายเนี่ยยย!!!

ตอนนี้เพื่อนก็น้อยลงทุกวัน ทุกวัน ....
กลับเมืองไทยกันหมดแล้วววว.....ว่าไปก็คิดถึงเหมือนกันนะเนี่ย
แต่ก็ตั้งใจไว้แล้วล่ะว่าจะอยู่ที่นี่ต่ออีกซักพัก
เท่าที่จะสามารถขอวีซ่าต่อไปได้...
ชีวิตมันไม่ได้จะสบายตลอดเวลาหรอก
หนทางมันก็ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบตลอดทางด้วย
เจออะไรแย่ๆ ได้ ซักวันก็ต้องเจออะไรดีๆ บ้างเหมือนกันแหละเน๊อะ!!!
ต้องขอบคุณเพื่อนๆ หลายๆ คนที่ยังคงแวะวียนเข้ามาทักทาย
ติดตามความเคลื่อนไหวของมิ้งค์นะค๊ะ...ขอบคุณมากกก
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .